نگاه دیگر

مدام از اهمیت روابط عمومی ، ارتباطات ومردم داری سخن می گوئیم و یا از دیگران می شنویم .به راستی چه قدر خودمان به این گفته ها اهمیت می دهیم و در عمل جدیشان می گیریم .
از روزگاری که بشر زندگی اجتماعی را تجربه کرد به این مهم عمل کرده است بدون آنکه نسبت به آن خود آگاهی داشته باشد. برقراری ارتباط با دیگران نیاز به تکنیک های روابط عمومی دارد. انسان ها هر روزی را که آغاز می کنند در جست و جوی ارتباط با دیگرانند تا زندگی شان را تسهیل کنند .
آنها به حرهای ما گوش می دهند . رفتارمان را می بینند و نسبت به پیامهایی که با اعمال و رفتارمان ارسال می کنیم واکنش نشان می دهند .گاهی با لبخندی می توانیم با افراد ارتباط فعال برقرار کرده و از آنها برای رسیدن به هدفمان یاری بگیرم و یا بر عکس می توان با یک اخم افراد را از خود رانده و برای همیشه خاطره بد در ذهن شان باقی بگذاریم . برای ورود به جهان دیگری باید از دری بگذریم .دری که ورود به آن جز با مهربانی و عشق امکان پذیر نیست. هر قدر در به کارگیری کلمات ، واژه ها و اعمال و کردارمان دقیق تر باشم امکان گذر از این  در سهل و آسانتر می شود .
هر گاه در زندگی درک می کنیم در برابر مشکلی توان کافی نداریم و یا توانمان به پایان رسیده معمولاً به مشورت با دیگران می پردازیم .تصمیم گیری و مشاوره در زندگی افراد نقش مهمی دارد و همیشه افراد سعی بر آن دارند در بررسی مسائل همه مؤلفه ها و راههای گوناگون را مورد بررسی قرار داده و بهترین انتخاب را داشته باشند .
به طور طبیعی هر تصمیمی ممکن است پیامدهای مثبت که مورد نظر فرد و یا پیامدهای منفی داشته باشد در این میان کسی می تواند احتمال پیامدهای منفی را به حداقل برساند که در ارتباط خوبی با دیگران باشد زیرا هر چه دایره ارتباطات وسیعتر باشد به همان اندازه می تواند از نقطه نظرات دیگران و راهنماییهای آنان بهره بگیرد .
در ارتباطات انسانی هر چه دیوار بلندتری بین خود و دیگران بکشیم به همان اندازه از لذت دیدن مناظر اطراف و درک زیبایهای درون دیگران  محروم می شویم در ارتباط با دیگران می توانیم به نقاط مثبت شخصیت خود و نقاط تاریک زندگی مان پی ببریم و اعتماد به نفسی را بیابیم که لازمه زندگی است .